خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی تو با یک دل، غم دل مانده‌امدست بر سر، پای در گل مانده‌ام
۲
هر کسی را، یادلی یا دلبری‌ستمن چرا، بی‌دلبر و دل مانده‌ام
۳
دست گیریدم، که سخت افتاده‌امچاره سازیدم، که مشکل مانده‌ام
۴
یار با هر ناقصی شاد است و بسمن به غمخواری چو کامل مانده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲