خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون با غم تو قرار گیرماز هر دو جهان کنار گیرم
۲
با بخت ز جیب سر بر آرمچون دامن آن نگار گیرم
۳
وز مرتبه دست خود ببوسمکان طره مشکبار گیرم
۴
بی محنتش ار، دمی بر آرمحقا، که نه در شمار گیرم
صفحهٔ ۱ از ۳