خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ره صد رهگذرت می‌دارمچشم و دل بر اثرت می‌دارم
۲
با همه بی‌خبری، هرچه کنیلحظه لحظه، خبرت می‌دارم
۳
تا سگ خویشتنم نامیدییزک بام و درت می‌دارم
۴
در جهان دوست‌تر از جان چه بود؟من از آن، دوست‌ترت می‌دارم
صفحهٔ ۱ از ۲