خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جهان را، یادگار از طغرل و الب ارسلانآسمان داد و دینی آفتاب دودمان
۲
بوسه داده نعل یک‌ران تو طوق ماه نوسجده برده پیش دیوان تو، طاق ابروان
۳
تا هزاران قرن دیگر هم، نیارد روزگارمسند شاهنشهی را چون تو یک صاحب قران
۴
افسر الب ارسلان را، منتی بر سر نهادبخت، یعنی کَت نهادم بر سر شاه ارسلان
صفحهٔ ۱ از ۲