خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای غمت در جان من آویختهنه، که خود با جان من آمیخته
۲
یاد رویت در نگارستان دلصد هزاران مهر و مه انگیخته
۳
غمزهی خونخوارهی بیآب توآب چشم و خون دلها ریخته
۴
خاکپاشان دو عالم را هواتآب بر رخ، خاک بر سر بیخته
صفحهٔ ۱ از ۲