خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من تنگدل و تو تنگ خوئیمن خوب سخن، تو خوبروئی
۲
با من بکن آن که لطف یزدانبا روی تو کرد، از نکوئی
۳
برتنگ دلی من به بخشایکز، دل همه گرد غم بشوئی
۴
آخر بکنار من رسی بازچون گرد همه اثیر پوئی
صفحهٔ ۱ از ۱