خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عهد تو جمله نانمازیمهر تو چو صبر من مجازی
۲
در پای هزار محنت افکندعشق تو مرا، بدست بازی
۳
از زلف تو وام گرد گوئیشبهای فراق من، درازی
۴
یک موی نمی سزد، که تا فرقاز محنت من پزیر بازی
صفحهٔ ۱ از ۲