خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو که از دردِ سری آه کنیچه حدیثی سر این راه کنی
۲
شمع آن مجلس اگر زانکه توئیکشته ناگشته چرا آه کنی
۳
افسری برنهدت عشق چو نایگر سر مرتبه کوتاه کنی
۴
چه در این خانه اگر مات شویخویشتن بر دو جهان جاه کنی
صفحهٔ ۱ از ۲