خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا، همه آیت نکوئیدر شان تو آمده است گوئی
۲
یک گل چو رخت به دست نایدگر در چمن جهان بجوئی
۳
حسنت ببرد زبان سوسنگر لاف زند به تازه روئی
۴
دارم طمع وفا ز تو نهکاین قاعده نیست در نکوئی
صفحهٔ ۱ از ۲