خلوتی با سید حسن غزنوی
شمارهٔ ۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو جانم گرامی همی داشتیسرم را به گردون برافراشتی
۲
ز روی بزرگی چه واجب کندبیفکندن آن را که برداشتی
۳
چه کردم نگوئی کزینسان مرامیان جهان خوار بگذاشتی
۴
تو تا کردی از مهر من دل تهیدلم را ز حسرت بینباشتی
صفحهٔ ۱ از ۳