خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچه با من می‌کند سودای تومی‌کشم چون نیست کس همتای تو
۲
با خیالی آمد از خجلت هلالپیش بدر عارض زیبای تو
۳
بر گشاید کار هر دو کون رایک گره از زلف عنبرسای تو
۴
تو ز خون پوشیده قوس قامتماز خدنگ نرگس رعنای تو
صفحهٔ ۱ از ۳