خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل به میان جان فرو شودر حضرت بی‌نشان فرو شو
۲
تا کی گردی به گرد عالمیک بار به قعر جان فرو شو
۳
گر می‌خواهی که کل شود دلکلی به دل جهان فرو شو
۴
دریا که تو را به خویشتن خواندنعره‌زن و جان فشان فرو شو
صفحهٔ ۱ از ۴