خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۲۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار شکر که تقدیر شد زمانه نواززمانه را به صلاح خلل نماند باز
۲
نماند آنکه زند مقصد از تعلل دمنماند آنکه کند کام بر توقع باز
۳
گذشت دامن اقبال را کف حرمانبسیل نیل امانی نشست آتش آز
۴
گذشت آنکه گشاید زمان زمان ز حیلهزار شعبده را در سپهر شعبده باز
صفحهٔ ۱ از ۹