خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۴۸
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم افتاده چو پرگار به سرگردانیمتصل از حرکات فلک چوگانی
۲
گاه در وادی ادبار ز بی‌اقبالیگاه در بادیهٔ فقر ز بی سامانی
۳
گاه در کوی بلا با عَلَمِ رسواییگاه در گوشهٔ محنت به غم تنهایی
۴
بخت را با الم سابقهٔ بد، عهدیستچرخ را با دلم اندیشهٔ نافرمانی
صفحهٔ ۱ از ۱۱