خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آن رو دوست می‌دارم خط رخسار خوبان راکه بهر الفت ایشان سبب دانسته‌ام آن را
۲
جفاها می‌کشیدم بندهٔ آن خط مشکینمکه بر من کرد ظاهر صدهزاران لطف پنهان را
۳
کنون دل می‌تواند کرد سِیْرِ باغ رخسارشکه پوشید آن خط مشکین سر چاه زنخدان را
۴
از آن خط معنبر هر سر مویی زبانی شدصلای خوان وصلش داد دل‌های پریشان را
صفحهٔ ۱ از ۲