خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذوق وصلت یافت دل از ساقی و ساغر گذشتشد خلیل خلوت خلت ز ماه و خور گذشت
۲
آب چشمم راست طوف آستانت آرزوهر چه خواهد می تواند کرد چون از سر گذشت
۳
چون مسیحا می تواند پای بر گردون نهدهر که او را هر چه پیش آمد چو سوزن در گذشت
۴
بهتر از من کس نمی داند طریق عاشقیزانکه عمرم در ره خوبان سیمین بر گذشت
صفحهٔ ۱ از ۲