خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عشق شهرتم سبب اشتهار تستبی اعتباریم جهت اعتبار تست
۲
از ذکر من چرا مه من عار می کنیاظهار خاکساری من افتخار تست
۳
حسن تو گشته شهره عالم ز عشق منتا هست لوح هستیم آیینه دار تست
۴
بر اشکباری مژه ام خنده می کنیگویا گلی تو وین مژه ابر بهار تست
صفحهٔ ۱ از ۲