خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند منعم کنی از عشق جوانان ای شیخنیستم طفل فریبم بود آسان ای شیخ
۲
حکم منع از مه رخسار جوانان نشدستمگر آگه نه ای از معنی قرآن ای شیخ
۳
بر دل زار من آزار جوانان کم نیستتو هم از طعنه بسیار مرنجان ای شیخ
۴
نه بخود می کشم ایام جوانی می نابمی دهد پند مرا گردش دوران ای شیخ
صفحهٔ ۱ از ۲