خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عکس قد او آینه بربود خطا کردخود را چو دل ما هدف تیر بلا کرد
۲
اشک آینه دار قد خم گشته من شددردا که قدم را غم عشق تو دو تا کرد
۳
فریاد ز ناسازی طالع که نکردیمجا در دل آن ماه که جا در دل ما کرد
۴
کار غم تو با دل تنگم شب هجرانکاریست که با غنچه دم باد صبا کرد
صفحهٔ ۱ از ۳