خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درین محنت سرا آن به که عاقل خانه کم گیردو گر خواهد که گیرد خانه در کوی عدم گیرد
۲
نمی ارزد بغم سلطانی عالم خوش آن رندیکه یاد از حشمت جمشید نآرد جام جم گیرد
۳
ملک را آسمان پروانه شمع بلا خواندمرا هرگه که آه آتشین بر سر علم گیرد
۴
به تنگم از وجود خویشتن در گرد لب خطرمده رخصت که بر من پیش ازین راه عدم گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲