خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۱۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌کنم اظهار غم ساقی شرابم می‌دهدبی‌توقف هرچه می‌گویم جوابم می‌دهد
۲
چون بیفشاند ثمر تحریک می‌یابد درختچون نریزم اشک دوران اضطرابم می‌دهد
۳
من به خود سرگشته عالم نیم دوران چرخرشته کرده مرا از ضعف تابم می‌دهد
۴
چون تو در هر تیر پیکانی ندارد چرخ دونمی‌زند صد تیر تا یک قطره آبم می‌دهد
صفحهٔ ۱ از ۲