خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون کشته شدم هزار بارهبر من به چه می‌کشی کناره
۲
از کشتن کشته‌ای چه خیزدکشته که کشد هزار باره
۳
حاجت نبود به تیغ کشتندر پیش رخ تو ماه‌پاره
۴
خود خلق دو کون کشته گردندهر گه که شوی تو آشکاره
صفحهٔ ۱ از ۴