خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۱۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل اسیر خم گیسوی تو شددیده حیران مه روی تو شد
۲
تن چون موی مرا هر سر موبسته سلسله موی تو شد
۳
سبب رغبت محراب مرامیل طاق خم ابروی تو شد
۴
باعث شوق طواف حرممنسبت خاک سر کوی تو شد
صفحهٔ ۱ از ۲