خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۲۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غمت روز تنهاییم یار بسشبم هم نفس ناله زار بس
۲
مرا مایه خرمی روز غمدل خسته و جان افکار بس
۳
چه کار آیدم قیدهای دگردلم بسته زلف دلدار بس
۴
سریر سلامت چه جای منستمقامم سر کوی خمار بس
صفحهٔ ۱ از ۲