خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شکر با لب تو شیرین نهپیش زلف تو مشک مشکین نه
۲
ماهرویان ره جفا سپرندبا همه کس ولیک چندین نه
۳
گفته‌ای ترک تو بخواهم کردهرچه خواهی بکن ولی این نه
۴
چون ز عطار بگذری کس رادر صفاتت زبان شیرین نه
صفحهٔ ۱ از ۱