خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۲۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم که بی‌تو گرفتار صد بلا شده‌امبه صد بلا ز فراق تو مبتلا شده‌ام
۲
مگر به قوت ضعف بدن رسم جاییچنین که در طلبت همره صبا شده‌ام
۳
به درد و محنت بسیار من وسیله مپرسنه اندکست که از چون تویی جدا شده‌ام
۴
طبیب را چه دهم درد سر ز بهر دواچو من به درد تو مستغنی از دوا شده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲