خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز غم خرابی عالم نمی خوریمعالم اگر خراب شود غم نمی خوریم
۲
بیش و کم زمانه بر ما برابرستما غصه زیاد و غم کم نمی خوریم
۳
منت نمی بریم پی روزی از شهانجامی بمنت ار بدهد جم نمی خوریم
۴
دم نیست کز غم لب لعل تو جام جامخونابها ز دیده پر نم نمی خوریم
صفحهٔ ۱ از ۲