خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۲۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار بی جرم بشمشیر ستم می کشدمگر بگویم که چرا می کشدم می کشدم
۲
ساکن خاک در او شده ام لیک چه سودگرچه دارم صفت صید حرم می کشدم
۳
الم عشق تو دریافته ام می میرملیک بی شک نه الم ذوق الم می کشدم
۴
در غم هجر مرا آرزوی وصل تو نیستچه کنم چون فرح وصل تو هم می کشدم
صفحهٔ ۱ از ۲