خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۳۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دی شنیدم جانب گلشن گذار افکنده ایدر گل از رشک رخت صد خار خار افکنده ای
۲
عرض عارض کرده در باغ بر فصل بهارنقش باغ از چشم نقاش بهار افکنده ای
۳
لاله حمراست بشگفته ز طرف جویباریا تو بر آیینه عکس عذار افکنده ای
۴
نیست سایه بلکه بی خود ساخته از جام رشکسروها را سرنگون در جویبار افکنده ای
صفحهٔ ۱ از ۲