خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۳۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که تا یار منی در پی آزار منیکشم آزار ترا چون نکشم یار منی
۲
سر ز سنگ ستم و تیغ جفایت نکشمدلبر پر ستم و یار جفاکار منی
۳
دل ز تیر تو تن از داغ تو ذوقی داردذوق بخش دل زار و تن افگار منی
۴
خبری نیست ز خود بی تو دل زار مراتو چرا بی خبر از حال دل زار منی
صفحهٔ ۱ از ۲