خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند ای چرخ مرا زار و زبون می سازیقدم از بار غم و غصه نگون می سازی
۲
بیش ازین جلوه مده در نظرم دونان راچند غمهای من از رشک فزون می سازی
۳
وقت شد طوق غم از گردن من برداریتا کیم بسته این دام جنون می سازی
۴
وقت شد آب زنی آتش حرمان مراتا کیم سوخته سوز درون می سازی
صفحهٔ ۱ از ۲