خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر یار چنین سرکش و عیار نبودیحال من بیچاره چنین زار نبودی
۲
گر عشق بتان خنجر هجران نکشیدیدر روی زمین خوشتر ازین کار نبودی
۳
از شادی من خلق جهان شاد شدندیگر بر دل من بار غم یار نبودی
۴
از بادهٔ من خلق جهان مست بدندیدر روی زمین یک تن هشیار نبودی
صفحهٔ ۱ از ۲