خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من سر شادی ندارم با غم یارم خوش استمن مسیحا مذهبم با دیر و خمارم خوش است
۲
مستم از جام اناالحق، جای من گو دار باشدولت منصور دارم، بر سر دارم خوش است
۳
نیستم چون اهل دنیا، طالب دیدار و گنجچون فقیر محتشم بی گنج و دینارم خوش است
۴
چون دم روح القدس در جان بیمار من استبا وصال آن طبیب این جان بیمارم خوش است
صفحهٔ ۱ از ۳