خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر مرد این حدیثی زین باده مست باشیصد توبه در زمانی بر هم شکست باشی
۲
نه مست بودن از می کار تنگدلان استگر هوشیار عشقی از دوست مست باشی
۳
تا کی ز ناتمامی در حلقهٔ تمامانگه خودنمای گردی گه خود پرست باشی
۴
آخر دمی چنان شو کز دست ساقی جانجامی بخورد باشی وز خود برست باشی
صفحهٔ ۱ از ۳