خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهر رخسار تو داغ عشق بر دل می‌کشدسنبل زلف تو، مه را در سلاسل می‌کشد
۲
منزل جان است گیسویت وز آنجا هر نفسجذبه‌ای می‌آید و جان را به منزل می‌کشد
۳
کعبه دل روی محبوب است اینک راه دورگر کسی را دل به سوی کعبه گل می‌کشد
۴
پیش رویت سجده آن کو حق نمی‌داند ز جهلاز سجود حق چو شیطان سر به باطل می‌کشد
صفحهٔ ۱ از ۳