خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روح القدس از کوی خرابات برآمدمشتاق تجلی به مناجات برآمد
۲
خورشید یقین از افق غیب عیان شدانوار حق از مطلع ذرات برآمد
۳
سلطان ابد سنجق منصور برافراخت«الحق أنا» از ارض و سماوات برآمد
۴
ای مصحف حق روی تو آن آیت نور استاز سی و دو حرفش علم ذات برآمد
صفحهٔ ۱ از ۳