خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عارفان از دو جهان صحبت جانان طلبندتنگ چشمان گدا ملک سلیمان طلبند
۲
اعتباری نکنند اهل دل آن طایفه راکه نه از بهر لقا روضه رضوان طلبند
۳
بی لب و چشم و رخ و زلف تو ذوقی ندهدکه شراب و شکر و شمع شبستان طلبند
۴
آرزومند تو از جان و دلند اهل نظرلاجرم وصل دهانت به دل و جان طلبند
صفحهٔ ۱ از ۳