خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تشبیه رویت آن که به گل یاسمن کندچشم از رخت بگو به گل و یاسمن کند
۲
باد از وصال قد تو محروم و بی نصیبآن دل که میل طوبی و سرو چمن کند
۳
باشد قبول، طاعت بی نفع بت پرستگر سجده پیش قبله رویت چو من کند
۴
بر زلف عنبرین تو چون بگذرد صباعالم پر از شمامه مشک ختن کند
صفحهٔ ۱ از ۳