خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردمندان تو اندیشه درمان نکنندمستمندان غمت فکر سر و جان نکنند
۲
زمره ای را که بود خاک درت آب حیاتچون سکندر طلب چشمه حیوان نکنند
۳
پیش چشم تو بمیرم که غرامت باشدجان اگر صرف چنین گوشه نشینان نکنند
۴
سفر کعبه کویت چو کنند اهل صفاحذر از بادیه و خار مغیلان نکنند
صفحهٔ ۱ از ۲