خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن کو نظر به روی تو کرد و خدا ندیدمحروم شد زجنت و حور و لقا ندید
۲
بینا به نور معرفت حق کجا شودآن دیده ای که در همه اشیا تو را ندید
۳
سودای زلفت آن که خطا گفت روسیاهفکرش خطا چو بود به غیر از خطا ندید
۴
عشق تو در دیار وجودم بسی بگشتخالی ز مهر روی تو یک ذره جا ندید
صفحهٔ ۱ از ۳