خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کشته عشق ترا گر خونبها خواهد رسیددم از این معنی زدن اول مرا خواهد رسید
۲
دوش بر بوی تو دادم هر نفس جانی به بادگر ز من باور نمی‌داری صبا خواهد رسید
۳
روی تو چون دید چشمم خون فشاند دم به دمتا به رویم دیگر از دیده چه‌ها خواهد رسید
۴
می گذشت از عرش هر شب ناله ام لیکن ز دردگر رسد تا «سدره » امشب «منتهی » خواهد رسید
صفحهٔ ۱ از ۲