خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ضمیرم روز و شب نقش تو می‌بندد خیالجز تو نقشی در خیالم صورتی باشد محال
۲
هست با عشقت مرا پیوند جانی تا ابدجاودان زان با توام هرجا که هستم در وصال
۳
جان من با مهر رویت الفتی دارد چنانکز وجود خویش و از کون و مکان دارد ملال
۴
دارم از خورشید رویت آتشی در جان و دلوز خیال نقش ابروی تو هستم چون هلال
صفحهٔ ۱ از ۳