خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لوح محفوظ است رویش زلف و خال و خط کلامبا تو گفتم معنی علم لدنی والسلام
۲
قبله جان روی او دان در دو عالم تا ابدگر به رب کعبه ایمان داری و بیت الحرام
۳
گرد رخسار و دو زلف عنبرین می کن طوافتا شوی حاجی و گردی در مسلمانی تمام
۴
مظهر ذات خدا دان آن رخ چون ماه راگر ز ابراری که جای اهل فضل است این مقام
صفحهٔ ۱ از ۴