خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صورت رحمان من آن روی نکو دانسته‌امچشمهٔ حیوان ز آب روی او دانسته‌ام
۲
گرچه با من باد صبح آن بوی جان‌پرور نگفتاز کجا یا از که دارد من به بو دانسته‌ام
۳
خاکروب کوی عشقم در حقیقت چون صباتا ز فرّاشِ طریقت رُفت و رو دانسته‌ام
۴
دفتر طامات گو بر من مخوان زاهد که منگرچه رندم حاصل این گفت و گو دانسته‌ام
صفحهٔ ۱ از ۳