خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم آن دو هفته ماهی که بر آسمان جانممنم آن خجسته مهری که بر اوج لامکانم
۲
منم آن سپهر حشمت که برای کسب دولتنهد آفتاب گردون رخ و سر بر آستانم
۳
منم آن امیر کشور که همیشه در دیارمقمر است شحنه شب زحل است سایه بانم
۴
منم آن کلام صادق که بود ز ریب خالیمنم آن کتاب ناطق که صفات خویش خوانم
صفحهٔ ۱ از ۴