خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شق شد سماوات دخان از وجه خوب دلبراناینک دلیل روز حشر آمد برای بندگان
۲
شق القمر هم ناظران آمد دلیل دیگرشسنت خلیل الله کرد احمد به روی خود عیان
۳
(بشکافت صدر خویش را، کردند اخوان رسولآمد چو در نطق خدا شرق و زمین دیگر نشان)
۴
(چون نام خود چاره گری آورد از چار آسمانتا دین تمام آید بدو وعده چو بوده است از زمان)
صفحهٔ ۱ از ۵