خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر گل از عنبر تر نقطه سودا زده‌ایآتشی در جگر لاله حمرا زده‌ای
۲
از خط و خال و رخ و زلف و بناگوش چنینلشکر آورده و بر قلب دل ما زده‌ای
۳
(عالمی همچو دل من همه دیوانه توتو چرا تیغ جفا بر من تنها زده‌ای؟)
۴
چشم ترک سیهت هرکه ببیند داندکه بسی راه دل عاشق شیدا زده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳