خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ماه من چرا ستم از سر گرفته‌ایوز من چه دیده‌ای که نظر برگرفته‌ای
۲
ای زلف یار من! چه همایی که روز و شببر فرق آفتاب رخش پر گرفته‌ای
۳
ای شمع جان‌گداز! که با گریه‌ای و سوزمعلوم شد کز آتش دل درگرفته‌ای
۴
با زاهدان صومعه اسرار می‌مگویای رند حق‌شناس! که ساغر گرفته‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳