خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که حاجت ز در اهل ریا می‌طلبینقد مقصود کجا و تو کجا می‌طلبی
۲
جای آن است که خون تو بریزند ای دل!سست‌همت! نظر از غیر چرا می‌طلبی؟
۳
تا تو در بند خودی راه به جایی نبریترک خود گیر اگر زان که خدا می‌طلبی
۴
تا به کی در طلبش این همه سرگردانی؟دوست غایب ز تو چون نیست کرا می‌طلبی؟
صفحهٔ ۱ از ۲