خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ظاهر از مظاهر اشیا! خوش آمدیوی نور چشم مردم بینا! خوش آمدی
۲
آن اولی که نیست ترا آخری پدیدپنهان ز جمله در همه پیدا خوش آمدی
۳
سود و زیان و مایه بازار عاشقاناز بهر توست بر سر سودا خوش آمدی
۴
بی چون و بی چگونه تو را یافتم، کنوناندر لباس آدم و حوا خوش آمدی
صفحهٔ ۱ از ۲